Tijdens de bekerwedstrijd FC Twente - PSV wordt aan het einde van de rust de deur van ons home geopend door twee politieagenten in burger (met een sleutel van FC Twente...) Op verdenking van grootschalige drugshandel en deelname aan een criminele organisatie wordt ons Supportershome binnengevallen, met de illusie hier daders op heterdaad te kunnen betrappen. Dit had meer weg van een slechte actiefilm dan van doordacht beleid: Zwaarbewapende agenten, onrust op de tribunes en chaos rondom het stadion. Achteraf bleek het vooral veel spektakel zonder inhoud. Bewijs bleef uit, maar de schade was al aangericht en ons home ging op slot.
Wij hadden na drie jaar eindelijk ons home terugveroverd, nadat gemeente en politie er jarenlang een waar circus van hadden gemaakt.
Drie jaar lang werden wij onder druk gezet, met halve waarheden, mediaverhalen en pogingen om ons uit elkaar te spelen. Maar wij hielden stand. En uiteindelijk kwam de waarheid gewoon boven tafel: Geen veroordelingen, geen criminele organisatie en dus drie jaar gedoe voor helemaal niets.
Terwijl wij ons home terugkregen, bleef de gemeente vooral zitten met een pijnlijk dossier vol missers. Conclusie: wij stonden weer waar we hoorden, en zij? Die mochten uitleggen hoe je met veel bombarie precies niets bereikt.